Το
αόρατο καρναβάλι του Γαλατσίου
Μια φορά κι ένα καιρό,
στο Γαλάτσι, στη γενέθλια πόλη μας, λάμβανε χώρα μία ωραία εκδήλωση στο Άλσος
του Βέικου την Καθαρή Δευτέρα. Φασολάδα, λαγάνα, τραγούδι, χορός, αετοί στον
ουρανό, άνθρωποι χαρούμενοι. Σύν τω χρόνω η γιορτή στο Γαλάτσι έγινε θεσμός
πανελλήνιας αναγνώρισης, χωρίς πολλά μπιχλιμπίδια, με απλά πράγματα σε έναν ειδυλλιακό
χώρο.
Καρναβάλι
δεν είχε η πόλη μας και σε αυτό τον τομέα υστερούσε έναντι άλλων πόλεων και
κωμοπόλεων έν Ελλάδι, η γιορτή όμως της Καθαρής Δευτέρας, κάλυπτε τρόπον τινά
την απουσία καρναβαλιού. Ναι, στην πόλη μας δεν επιτρέπονταν παγανιστικές
γιορτές με σάτυρους και με όλη την αμαρτωλή κουστωδία εκείνου του Πάνα του
τραγοπόδαρου. Αλήθεια, να ζεί ο Πάνας ή πέθανε, όπως φώναζε κάποτε εκείνος ο
Τιβέριος, ο Ρωμαίος αυτοκράτορας; Άραγε, να πεθαίνουν οι πρωτοθεοί;
Θα
αναρωτηθεί εύλογα κανείς και θα πει: καλά, δεν είναι όλα τα καρναβάλια άξια
λόγου, αν θέλουμε να κάψουμε τον Ιούδα τον Ισκαριώτη (για παράδειγμα) πάμε
αλλού και τον καίμε, γιατί να μολύνουμε την πόλη μας με τέτοια δρώμενα; Εδώ
βέβαια, τίθεται ένα ζήτημα, ο Ιούδας πρόδωσε ή παρέδωσε τον Χριστό; Και πήρε
τριάκοντα αργύρια που μας πληροφορεί η χριστιανική παράδοση ή δεν πήρε τίποτα
διότι δεν υπάρχει αναφορά τέτοια στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη; Τούτα τα χριστιανικά
θέματα δεν τα γνωρίζω καλά αλλά μάλλον αγάλματα του πρέπουν του Ιούδα, διότι αν
δεν ήταν αυτός ίσως να μην υπήρχε χριστιανισμός. Αν κάνω λάθος, δείξτε
κατανόηση σε ένα απολωλό πρόβατο. Ας ανοίξω όμως εδώ μία παρένθεση από τους στίχους
του Ευαγγελιστή Ιωάννη[1] στο
κεφάλαιο ΙΗ’: «στίχος 2: Ήδει δε και Ιούδας ο παραδιδούς αυτόν τον τόπον,
ότι πολλάκις συνήχθη και ο Ιησούς εκεί μετά των μαθητών αυτού. Στίχος 3: ο ούν
Ιούδας λαβών την σπείραν και έκ των αρχιερέων και Φαρισαίων υπηρέτας έρχεται
εκεί μετά φανών και λαμπάδων και όπλων. Στίχος 4: Ιησούς ούν ειδώς πάντα τα
ερχόμενα επ’ αυτόν, εξελθών είπεν αυτοίς: τίνα ζητείτε; Στίχος 5: Απεκρίθησαν
αυτώ: Ιησούν τον Ναζωραίον – λέγειν αυτοίς ο Ιησούς: εγώ ειμί, ειστήκει δε και
Ιούδας ο παραδιδούς αυτόν μετ’ αυτών. Στίχος 6: ώς ούν είπεν αυτοίς ότι εγώ είμι,
απήλθον είς τα οπίσω και έπεσεν χαμαί».
Δεν
γνωρίζω την αιτία ή τις αιτίες που ο δήμαρχος της καρδιάς μας κατάργησε τις όμορφες
εκδηλώσεις στο Άλσος του Βέικου. Ίσως με αφορμή τον κορωναϊό, τότε που όλα τα έσκιαζε
η φοβέρα και μας κουνούσαν το δάχτυλο οι αρμόδιοι, να σκέφτηκε και να είπε: «άσε,
κάθε μέρα ένα μεγάλο καρναβάλι είναι η πόλη μας, τι θέλω και τις αποκριάτικες
γιορτές; Καλά κάθεται στις τηλεοράσεις του το εκλογικό μου σώμα και φυραίνει το
μυαλό του με άχρηστα πράγματα, γιατί να το βγάλω στον καθαρό αέρα; Για να
ξυπνήσει;».
Μιάς
και δεν γνωρίζουμε τους πραγματικούς λόγους που η δημοτική αρχή του δημάρχου της
καρδιάς μας κατάργησε την Καθαρή Δευτέρα, μπορούμε να κάνουμε υποθέσεις. Πέραν
του δημάρχου, ο αρμόδιος αντιδήμαρχος επί του πολιτισμού, ίσως κατανοήσει το
εύλογο ερώτημα των κατοίκων του Γαλατσίου και μας δώσει μία σαφή απάντηση.
Γιατί καταργήθηκε η γιορτή της Καθαρής Δευτέρας και γιατί η πόλη μας δεν συμμετέχει
σε αποκριάτικα δρώμενα;
Ο Πεζοπόρος
https://youtu.be/ldGo1Pq3Ci8?list=PLYutaRBy32amctFrOqX1C7R801u4Q3ecF&t=105
[1]
Η Παλαιά και η Καινή
Διαθήκη, έκδοση Αδελφότης Θεολόγων η «Ζωή», Αθήνα 1994. Εγκρίσει της Μεγάλης
του Χριστού Εκκλησίας και της Δ. Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος.
