Κώστας Χατζής – ένας γλυκύτατος άνθρωπος

 

Κώστας Χατζής – ένας γλυκύτατος άνθρωπος

 

Τι κοινό είχαν ή έχουν οι: Νίκος Ξυλούρης, Θάνος Κωτσόπουλος, Σοφοκλής Πέππας, Θανάσης Βέγγος, Δήμος Σταρένιος, Κώστας Χατζής, Κάρμεν Ρουγγέρη, Γιώργος Μουφλουζέλης, Ειρήνη Κουμαριανού, Στάθης Ψάλτης, Ισμήνη Καλέση, Λίτσα Παπαδοπούλου, Γκέλυ Μαυροπούλου, Θάνος Παπαδόπουλος, αλλά και άλλοι μεγάλοι καλλιτέχνες που αυτή τη στιγμή μου διαφεύγουν τα ονόματα τους;

Ένα κοινό σημείο που συνδέει ή συνέδεε τους παραπάνω καλλιτέχνες, είναι το ότι γεννήθηκαν ή έζησαν στο Γαλάτσι, και μερικοί εξ αυτών συνεχίζουν να ζουν.

Ένα άλλο κοινό σημείο που έχουν οι αναφερόμενοι, σπουδαιότερο σαφέστατα από το πρώτο, παρόλο που μεγαλούργησαν στον καλλιτεχνικό βίο τους, παρέμειναν πάντοτε ταπεινοί. Ποτέ τους δεν ένιωσαν την ανάγκη να αυτοπροσδιοριστούν ως κάτι σπουδαίο, ποτέ τους δεν ξέπεσαν στο σταριλίκι, σε αυτή τη γελοιότητα που υποκύπτουν αδύναμοι νοητικά καλλιτέχνες.

Αυτοί οι άνθρωποι, οι δικοί μας άνθρωποι, οι γείτονές μας και οι συμπολίτες μας, στάθηκαν έξω από το σάπιο σύστημα που τρώει τις σάρκες πολλών καλλιτεχνών, τους υποτάσσει με την άνευ λόγου δημοσιότητα και τους κάνει δούλους του. Το στάρ-σύστεμ γι’ αυτούς ήταν κάτι έξω από τη νοοτροπία τους και την ιδιοσυγκρασία τους. Γιατί; Διότι οι αληθινοί καλλιτέχνες δεν φοβούνται να ζήσουν χωρίς την ψεύτικη λάμψη της ράμπας.

Ένας από αυτούς και ο Κώστας Χατζής. Τον συνάντησα σήμερα το πρωί στη Λ. Βέικου, τον καλημέρισα και τότε, έλαμψε η γκρίζα και πολύπαθη λεωφόρος με το χαμόγελο του και τη δική του καλημέρα. Μέσα από το εκφραστικό πρόσωπο του, γαλήνεψε μονομιάς ο χώρος,

Λεπτός, αέρινος -αν και πιθανολογώ ότι είναι πάνω από 85 ετών-, αόρατος περνούσε ανάμεσα στον κόσμο, και τούτη η εικόνα με τα μακριά κατάλευκα μαλλιά του, μου δημιούργησε την εντύπωση πως, αν ζούσαμε στην αρχαιότητα, σαν κι αυτόν θα ήταν κατά τη μορφή οι μεγάλοι φιλόσοφοι.

Για το έργο του Κώστα Χατζή, έχουν μιλήσει με θέρμη κατά καιρούς δημοσιογράφοι, κριτικοί, συνεπώς δεν θα μιλήσω εγώ, όμως στέκομαι στο γεγονός, πως ένας άνθρωπος, από το τίποτα, από ένα απλό πέρασμα που έκανε στο δρόμο, άλλαξε την ατμόσφαιρα, την καθάρισε από τα σκουπίδια που αναπνέουμε και ακούμε, έδειξε χωρίς να το επιδιώξει, πως πρέπει να είναι οι πραγματικοί καλλιτέχνες, αυτοί που έχουν ήθος, που δεν είναι μειονεκτικοί και δεν κυνηγούν την εφήμερη αποδοχή.

Ο Κώστας Χατζής, είναι ένας σπουδαίος άνθρωπος επειδή είναι ταπεινός. Και οι ταπεινοί άνθρωποι εκπέμπουν γλυκύτητα, χαρά, Μακάρι να εμφανίζεται συχνότερα στη βρώμικη Λεωφόρο και να την καθαρίζει με την αέρινη περπατησιά του και με την αύρα του.

 

 

Ο Πεζοπόρος

 

Οι απορίες του κυρίου «Κ» και άλλα μικροπολιτικά της πόλης μας

 

Οι απορίες του κυρίου «Κ» και άλλα μικροπολιτικά της πόλης μας

 

«Μου επιτρέπεται να καθίσω στη παρέα σας;». Είναι η συνηθισμένη φράση του κυρίου «Κ» όταν εμφανίζεται στο ιντερνέτ τις μεσημβρινές ώρες, διψασμένος για γνώση. Διψασμένος, διότι πάντοτε αρχίζει -αφού του επιτρέψουν να καθίσει-, με την γνωστή στον χώρο του Κονκλάβιου φράση: Μπορώ να σας ρωτήσω κάτι; Με ενδιαφέρει πάρα πολύ η γνώμη σας διότι εσείς είστε μορφωμένοι ενώ εγώ δεν είμαι σαν κι εσάς».

Καταθέτει το καυτό ερώτημα ο κύριος «Κ», αφού πρώτα αναφέρει: εμείς οι αριστεροί» - που έχει να κάνει με την μικροπολιτική, τι είπε ο Κασελάκης, πόσο ζωηρή είναι η Ζωή, πόσο καλός αλλά αδικημένος είναι ο Αλέξης, και γενικώς ερωτήσεις άνευ νοήματος. Όταν οι ερωτηθέντες του απαντούν διαφορετικά απ’ ό,τι αυτός θέλει ν’ ακούσει, τότε ο κύριος «Κ» μεταμορφώνεται, εξαφανίζεται η ευγένειά του, εκνευρίζεται που δεν κατανοούν όσα αυτός πιστεύει, ή λέει ότι πιστεύει, ανεβαίνουν τα φωνητικά γράδα και στο τέλος υπεραμύνεται των πεπραγμένων της χούντας των συνταγματαρχών. Κανείς φαντάζομαι δεν έχει καταλάβει ποτέ, με τι μαεστρία ο κύριος «Κ», καταλήγει πάντοτε στα καλά πράγματα που έκανε η χούντα και πόσο έχει αδικηθεί από την ιστορία. Όση ώρα δε εκφράζεται ελεύθερα αφού συλλογάται κι ελεύθερα, πότε η «Αυγή», πότε η εφημερίδα των «Συντακτών», πότε σκόρπιες σελίδες του «Ριζοσπάστη» ή άλλων εφημερίδων, μισο-εξέχουν από το σακίδιο εκστρατείας που φέρει πάντοτε μαζί του. Στο τέλος, επειδή οι μορφωμένοι δεν αντιλαμβάνονται τον στέρεο λόγο του, αλλάζει τραπέζι και θα τον ακούσεις να ρωτά: «Μου επιτρέπεται να καθίσω στη παρέα σας;».

Αυτά τις μεσημβρινές ώρες στον ευάερο χώρο του πάλαι ποτέ κινηματογράφου «Αλέξανδρος». Τις βραδυνές ώρες, δράματα εξελίσσονται στη Λ. Βέικου, στο Buzzer Bitter. Εκεί, συνεδριάζει άτυπα κλιμάκιο από στελέχη της παλιάς ΑΕΓ (Αθλητική Ένωση Γαλατσίου) και εντυπωσιάζει με τη σιωπή του. Που και που όμως, ο μάστρο-Νίκος, υψώνει τη φωνή του και καταθέτει δυναμικά την αντίρρησή του, σε κάθε τι που θα ειπωθεί με λόγια ή με σιωπή. Τις αντιρρήσεις του ο μάστρο-Νίκος εκφράζει και στις συνεδριάσεις του Κονκλάβιου που, παρόλο που δεν έχει ενεργό συμμετοχή, νιώθει πόσες φορές την ανάγκη της ισοπέδωσης σοβαρών λόγων.

Χθές το βράδυ λοιπόν, φορώντας γυαλιά predator αλλά Γεωργιάδη -κατέγραψα κάνοντας τον περίπατό μου μιάς και βρίσκομαι στη πόλη μας για λίγες μέρες-, την κινητικότητα στο Buzzer Bitter και εξεπλάγην. Η ηγεσία του Δήμου Γαλατσίου ήταν εκεί. Ο αρχηγός της πλειοψηφίας και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Καθόντουσαν σε διαφορετικά τραπέζια με τις παρέες τους αλλά ο Larry King που καθόταν ανάμεσά τους, δεν άργησε και ενοποίησε με τον τρόπο του όλες τις διαφορετικές παρέες. Κομμουνιστές και δεξιοί, όλοι έγιναν μια αγκαλιά. Ακόμα και ο μάστρο-Νίκος ο αντιρρησίας συνείδησης, ακόμα κι αυτός χάρηκε με την ικανότητα του Larry king που κατάφερε τον ιστορικό συμβιβασμό.

Μιάς όμως και πέτυχα τους καθόλα αρμόδιους για την πόλη μας, ας μου επιτρέψουν να τους πω λίγα ενωτικά λόγια από τη σκέψη μου για το καλό της πόλης μας:

Κύριε Δήμαρχε και κύριε αρχηγέ της αξιωματικής αντιπολίτευσης, η πραγμάτωση των στόχων που έχουμε (εφόσον μιλάω για ενότητα) θέσει, μας επιβάλει να αναλύσουμε πολύ προσεκτικά και συνειδητά, τις υπάρχουσες οικονομικές συνθήκες και τα θεσμικά πλαίσια. Από την άλλη πλευρά, η έκταση και η μέθοδος διαμόρφωσης των στελεχών, παίζουν σημαντικό ρόλο για να καθορίσουμε τους άξονες της μελλοντικής μας πορείας.

Ταυτόχρονα, η σταθερή άνοδος στην ποιότητα και στην ποσότητα των προσπαθειών μας, μάς υποχρεώνει να προσδιορίσουμε και να καθορίσουμε, ένα γενικότερο σύστημα πλατιάς συμμετοχής. Δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι η παρούσα δομή του συστήματος αυτού, μας βοηθάει να προετοιμάσουμε και να αφομοιώσουμε τις νέες τάσεις και κατευθύνσεις απέναντι στην πρόκληση των καιρών.

Κατά τον τρόπο αυτό, ένα νέο μοντέλο πολύπλευρης δράσης εγγυάται την ευρύτερη δυνατή απήχηση ώστε να επεξεργαστούμε τις νέες συνιστώσες και συντεταγμένες. Η καθημερινή πρακτική έχει αποδείξει ότι η ανάπτυξη της ποικιλόμορφης δραστηριότητάς μας, συμβάλει με τρόπο αποφασιστικό στο να σηματοδοτήσει τις βάσεις μιάς προοδευτικής μετεξέλιξης. Περιττεύει να υπογραμμίσω τη σημασία αυτών των στοιχείων γιατί η αδιάκοπη προσήλωσή μας στην πρακτική της τεκμηρίωσης και ενημέρωσης, βοηθάει αποφασιστικά στην προσπάθεια να στερεώσουμε ένα δυναμικό σύστημα αντιμετώπισης των νέων μεγάλων απαιτήσεων του καιρού μας.

Η πολύμορφη και πλούσια εμπειρία αλλά και το δυνάμωμα και η επέκταση των δομών, μας δίνουν σε μεγάλο βαθμό την ευχέρεια να εκτιμήσουμε τις καλύτερες δυνατές συνθήκες για την επιτάχυνση του έργου μας. Η επιμέλεια της οργάνωσης και προπάντων η πλατιά συμμετοχή των λαϊκών μαζών, στις σχετικές επεξεργασίες, αποτελούν μία πολύ σημαντική βάση για ένα καινούργιο μοντέλο ανάπτυξης, Τα ιδεολογικά κριτήρια -έστω και αντίθετα-, όταν συνδυαστούν και με το ξεκίνημα μιάς αποφασιστικής καμπάνιας, εγκαινιάζουν μία διεργασία που συμβάλει στο να τελειοποιήσουμε τις διάφορες μορφές ενίσχυσης της επιρροής μας.

Αυτά έχω να σας πω, αν θέλετε σκεφτείτε τα, χωρίς φόβο και πάθος.

 

Καλές διακοπές σε όλο τον κόσμο.

 

 

 

 

Ο Πεζοπόρος